Haram(2) + De holocaust

Haram

Wat bezielt een Nederlandse vrouw, een beetje een vrouw zoals Agnes in de boeken van Peter van Straaten, om op een islamitische basisschool in Amsterdam-West les te gaan geven? Fenny Brinkman deed het zes jaar, uit idealistische overwegingen, om de moslims te helpen integreren in Nederland.

De eerste vijf jaar werkt Brinkman op een dependance waar overwegend vrouwen werken, en hoewel ze zich elke ochtend op school moet omkleden: zwarte rok aan en dito hoofddoek op, gelooft ze in haar werk. De kinderen zijn lief, ze heeft aardige collega's en dat ze geen lippenstift mag dragen vindt ze geen enkel probleem.

Als in haar zesde lesjaar het mannelijke schoolbestuur de gang van zaken op school direct gaat controleren, realiseert zij zich langzamerhand dat zij in een uiterst intolerante omgeving is terecht gekomen. Een bevriende collega merkt op een gegeven moment op "Ze willen geen integratie, het is enkel eenrichtingsverkeer".

Bijna alles wat met Nederland te maken heeft, wordt op school als haram (zondig) ervaren: Sinterklaas bijvoorbeeld maar ook een door leerlingen geknutselde bloem is haram want het schoolbestuur ziet er een christelijk symbool in. Het is misschien wel leuk te weten dat applaudisseren haram is, i.p.v. in de handen te klappen mogen moslims Allah o akbar (Allah is groot) roepen, als blijk van waardering. (Deze kreet hoorde je ook in het stemlokaal in Nederland waar Irakeze moslims destijds konden stemmen.) Als Brinkman zich een keer, bij gebrek aan een vrije stoel, op een bijzettafeltje vlijt, ontstaat er grote commotie. Ze moet eraf: 'Jij niet zitten daar, is koran liggen", blaft de conciërge Mehmet overstuur. Brinkman is op het tafeltje gaan zitten waar de koran normaliter ligt. Dit is een doodzonde, alleen je bovenlichaam mag met de heilige schrift in aanraking komen, alles onder de navel is haram.

Ze realiseert zich dat ze alleen maar op een islamitische school mag lesgeven omdat er niet genoeg moslimleerkrachten zijn en niet omdat zij zo'n bekwame juf is. Ze wordt getolereerd maar nooit geaccepteerd. De moeders van de kindertjes zijn vaak bekeerlingen, die, gehuld in burka's, hun kinderen naar school brengen. Het is grappig te lezen hoe Brinkman de macho mannen van deze vrouwen beschrijft. De bekeerde moeders geven ook extra koranlessen aan de kinderen. Na de eerste bijles komt een jongetje blij aan juf Fenny vertellen dat hij in de hemel komt.

Brinkman slikt veel, onbegrijpelijk veel, omdat ze wil blijven geloven in de multiculturele samenleving en gelukkig kan zij na een schooldag weer de normale wereld in waar ze in een kroeg haar somberte even kan vergeten en met een collega kan lachen om alle doorstane ellende en vernederingen. Het totale gebrek aan humor op school breekt haar op. Als Brinkman hoort dat een collega gedwongen is de jodenvervolging te ontkennen, wordt voor haar een kritische grens overschreden. Zij heeft het idee dat ze een verkeerde zaak dient en dat verdomt ze nog langer.

Brinkman weigert te accepteren dat alle moslims zo extreem in de leer zijn. Ze heeft haar geloof in onze multiculturele samenleving nog niet verloren maar de hoop iets te kunnen veranderen, meer begrip bij het schoolbestuur voor de Nederlandse opvattingen te kweken, heeft ze niet meer. Ze besluit daarom te solliciteren op een zwarte school. Af en toe komt ze nog ex-collega's tegen en die vertellen haar dat de situatie op school precies hetzelfde is gebleven, hetgeen haar niets verbaast.

In het nawoord schrijft Fenny Brinkman: "Ik schreef al maanden aan mijn boek toen Theo van Gogh opeens vermoord werd. Deze gebeurtenis sterkte mij in de overtuiging dat ik mijn verhaal moest vertellen. Nog steeds sluiten nietsvermoedende stadsdelen gentlemen's agreements met islamitische schoolbesturen. Ik begrijp dit absoluut niet. Een groot gevaar ligt op de loer. Een aantal moslims wil niets liever dan onze westerse maatschappij omverwerpen en Nederland in een islamitische staat veranderen."

Annelies van der Veer

(De tekst is hier in het Portugees vertaald.)

De holocaust

Deze middag is het voor de leerlingen in de bovenbouw tijd voor geschiedenisles en daar wordt de Tweede Wereldoorlog behandeld. Mijn collega Henk, een goedaardige, ervaren leerkracht, vertelt de jongens over deze periode. De meisjes zitten in een andere klas, aangezien de kinderen vanaf de midden- en bovenbouw gescheiden les krijgen. Henk vertelt over de jodenvervolging, de uitroeiing van homofielen en zigeuners en de concentratiekampen. Hij waarschuwt voor het volgen van waanzinnigen, zoals bijvoorbeeld Adolf Hitler. Vervolgens praat hij over de gevaren van racisme.

Henk is een integere man. Het onderwerp maakt indruk op de jongens. Ze vertellen er thuis over. De volgende dag komt een aantal vaders hun beklag doen. Ze vragen zich af wat voor idiote ideeën hun kinderen meekrijgen en hopen 'Insha Allah' (zo Allah het wil) dat dit soort lessen niet meer gegeven wordt, aangezien deze haram zijn en bovendien kun je met joden beter niet omgaan.

Abdullah bedenkt een creatieve oplossing en sommeert de leerkrachten joden en homofielen te 'vervangen' door zigeuners. Zigeuners staan namelijk hoger in de islamitische pikorde aangeschreven. Joden zijn slecht en homofilie is een ziekte die bestreden dient te worden. Het liefst met harde hand. Henk verlaat de school om nooit meer terug te komen.

'Hier doe ik niet aan mee,' is zijn enige commentaar.

Uit: Haram (uit het dagelijks leven op een islamitische school)
Fenny Brinkman
Uitgeverij Balans,
2005

Comments

[Geplaatst door: Kees Rudolf]

Interessante verhalen, waar maar ik met mijn verstand niet bíj kan is wat de boven beschreven Fenny en Henk bezield mag hebben om überhaupt aan hun avontuur op die islamitische scholen te beginnen. Ze moeten in elk geval van meer idealisme vervuld zijn geweest dan wat ik voor binnen de grenzen van de geestelijke normaliteit voor mogelijk houd. Maar ach, misschien is mijn opvatting van geestelijke normaliteit een beetje beperkt. Misschien moeten we het nou net hebben van zulke afwijkende mensen die zó idealistisch zijn dat ze ook nog daden voegen bij hun idealistische woorden.

Voordeel is misschien dat ze daardoor iets van binnen hebben gezien waar anderen hooguit een blik van buitenaf in vergund is.
Maar: hoe kan voor een normaal mens een enkele blik van buitenaf niet toereikend zijn om tot deze narigheid de grootst mogelijke afstand te bewaren?

Fenny en Henk zijn in elk geval een ander soort mensen dan de gewone gemakzuchtige multicullers die met hun vrijblijvende nobele opvattingen te koop lopen omdat ze denken dat dat zo aardig staat. Het zijn mensen die écht het contact aangaan en zich midden in de achterlijkheid en barbarij begeven, om vervolgens te ontdekken wat iemand die zijn ogen niet in zijn zak heeft niet hoeft te ontdekken, maar die dan toch tenslotte van hun malligheid genezen.

Dat is dus anders dan de gemakzuchtige multiculler: die heeft alleen maar praatjes en mijdt het contact met moslims van deze achterlijke soort vele malen zorgvuldiger dan een gemiddelde Wilders-aanhanger. Die zullen dus nooit genezen en altijd praatjes blijven maken.

Hoe blijmoedig die praatjesmakers straks onder de sharia zullen leven is nog af te wachten.

Overigens: waarom een portugese vertaling? Is het van bijzonder belang dat Portugezen en eventueel Brazilianen hier kennis van nemen? En is dat dan opdat die Portugezen en/of Brazilianen zich zullen verbazen over ons wonderlijke Holland, of opdat ze iets zullen herkennen wat ook in hun eigen land speelt?

[Geplaatst door: Roland]

Zeer ontnuchterend.

[Geplaatst door: Foxje]

@ Fenny & Henk,

> HARAM < Brrrrrr..!!

Moe,ziek en bang wordt ik van deze berichten.

De regering ziet het topje van de ijsberg "zogenaamd"..., deze twee mensen gingen kopje onder en geven weer wat er daadwerkelijk gebeurt in dit soort scholen.

Waar leidt dit naar toe meneer Balkenende?

Naar een grote "gruwel" moslimstaat.

Ze horen hier niet!
"Dat getuigen zij en laten het duidelijk zien."

Steeds een stapje verder....

O ja; De Poldermoskee komt eraan...

Foxje

[Geplaatst door: KeesB]

Dat citaat zegt alles. Zum kotzen.

[Geplaatst door: donjon]

@Kees Rudolf | 15 april 2008 om 12:58: Interessante verhalen, waar maar ik met mijn verstand niet bíj kan is wat de boven beschreven Fenny en Henk bezield mag hebben om überhaupt aan hun avontuur op die islamitische scholen te beginnen.
_________

De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen.

[Geplaatst door: Rudolf]

Hier kun je stemmen zodat meer mensen de tekst kunnen lezen:

http://www.nujij.nl/haram(2)-de-holocaust.2367852.lynkx

[Geplaatst door: Chris]

Wat een ongelooflijk achterlijk populistisch flutkutstukje, sodemieter maar op uit Europa met je gewauwel sukkel.

[Geplaatst door: CC]

@Chris,

Nog inhoudelijk iets zinvols te melden of is de boodschap van Fanny Brinkman te pijnlijk voor jouw (multiculturele) tere zieltje?
Goedkoop om te schreeuwen over 'pupulistisch flutkutstukje'omdat onze Islamofiele bestuurders je dit soort verhalen nimmer zal vertellen. Toch spreekt hier iemand uit de harde praktijk. Inderdaad niet zo leuk als jij wenst te geloven. Sorry dat ik je roze wolk doe oplossen, maar de echte Nederlandse maatschappij vraagt om een Islamkritische houding.

[Geplaatst door: CC]

@Chris,

Mocht jij de school en haar Islam-beleid net zo falikant afkeuren als Fanny, Hen e.a., dan kun je eerdere reactie van mij als niet geschreven beschouwen. -)

[Geplaatst door: philippine]

Deze artikelen en de inhoud zouden voorpagina-nieuws moeten zijn, het zou op radio en tv te horen moeten zijn, maar nee, zeuren en zeiken over Fitna en Wilders. Hier moet verandering in komen. Wie gaan dit doen?

[Geplaatst door: Rudolf]

@ Kees Rudolf,

Het is een uitstekende samenvatting van een boek en is ook voor Portugeestaligen interessant, trouwens voor vele anderstaligen ook.

De overheden gaan onverminderd door met het subsidiëren van de achterlijkheid.

[Geplaatst door: JWL]

@ Chris 15 april 2008 om 15:29
Wat een ongelooflijk achterlijke reactie van een NSBer van de nieuwe tijd! Jouw gewouwel
herrinert mij aan stemmen uit een donkerbruin verleden!

[Geplaatst door: Tony]

Weer een die het woord "populisme" als per definitie slecht ziet.
Je vraagt je af hoe het met individuen als Chris nog mogelijk is dat we om de vier jaar mogen stemmen.
Nu ja, een beetje doorvragen en men komt er al gauw achter dat dit soort types daar ook vaak helemaal geen voorstander van zijn.
Vandaar de post-democratie van het transnationaal progressivisme.
http://en.wikipedia.org/wiki/Transnational_progressivism

[Geplaatst door: CC]

@Tony,

Jammer dat ogenschijnlijk mooie woorden in het multiculti-lingo vaak onheilspellende ontwikkelingen verbergen.
Transnational Progressivism is het nieuwste speeltje der multiculti-dromers, die zo graag een grenzenloze monoculturele wereld willen, dat ze gaarne Islamisten als lammetjes behandelen.Gevaarlijk als het in werkelijkheid om leeuwen en wolven/wolvinnen in schaapskleren gaat.

[Geplaatst door: Tedje]

@Kees Rudolf,

"Interessante verhalen, waar maar ik met mijn verstand niet bíj kan is wat de boven beschreven Fenny en Henk bezield mag hebben om überhaupt aan hun avontuur op die islamitische scholen te beginnen."

Op het Ayaanlog post vaak een oudere dame die vrijwillige voorleesgastmoeder is op een islamitische basisschool.
Heel handig want het werkt twee kanten op: zij kan het zaad van twijfel zaaien in de nog niet verpeste kinderzieltjes en omgekeerd kan ze haar seculiere buitenwereld goed op de hoogte houden wat er binnen zo'n school gebeurt.
Toegegeven, dat het overigens wel iets anders is dan er een échte baan aannemen als docent en je moeten schikken naar de nukken van je islamitische bovenbaas.

[Geplaatst door: Pineut]

Het blijft inderdaad jammer dat dergelijke verhalen zo "mooi" beschreven in het boek Haram in de marge blijven hangen en het grote publiek niet bereiken.

Ik heb dus maar een kopietje naar dit artikel op m'n blog "Bent u al de Pineut" gemaakt.

En dan te bedenken dat dit boek alweer 3 jaar oud is. Ook op de website van wijlen Pim Fortuyn is een samenvatting van zijn boek "tegen de islamisering van onze cultuur" te downloaden.

Verplichte kost voor allen, die de diepte dimensie van het theologische probleem wat de islam met zich heeft meegebracht, wil begrijpen.

Vr. Gr. Pineut

[Geplaatst door: Rudolf]

Justitie wil geld van voorzitter moslimschool AMSTERDAM - Justitie in Amsterdam eist ruim 546.000 euro van de voormalig voorzitter van de Stichting Islamitische Basisscholen Amsterdam (SIBA). Het Openbaar Ministerie (OM) wil de 57-jarige Mohamad C. het financieel voordeel ontnemen dat hij verkreeg door jarenlang subsidiegeld achterover te drukken. De rechtbank veroordeelde hem daar in 2006 al tot twee jaar cel voor.
Sharon Dijksma

Dat maakte een woordvoerder van het OM dinsdag bekend. C. verduisterde tussen 2000 en 2004 bijna een half miljoen euro. Hij stuurde valse facturen naar de SIBA namens stichting Aide Memoire, waarvan hij ook voorzitter was. Als hoofd van de scholengemeenschap liet hij die rekeningen uitbetalen. Het geld stak de man vervolgens in eigen zak.

De rechtbank veroordeelde C. destijds ook voor het in dienst hebben van twee illegalen, fraude met een WAO-uitkering en het bezit van verboden munitie. De man is inmiddels weer op vrije voeten.

Staatssecretaris Sharon Dijksma (Onderwijs) trok vorig jaar overigens de subsidie van de SIBA in, onder meer omdat het onderwijs op de drie basisscholen van de organisatie onder de maat was. De eveneens islamitische onderwijsinstelling As Siddieq nam vervolgens de meeste leerlingen en schoolgebouwen van de SIBA over.

http://www.telegraaf.nl/binnenland/3797212/_Voorzitter_SIBA_moet_betalen__.html

[Geplaatst door: antivenin]

Het enige verbazingwekkende aan dit stukje is dat de overheid rustig doorgaat met deze school en gelijksoortige te subsidiëren. Waarschijnlijk worden ze pas wakker als ze op een dag een kromzwaard op hun nek voelen. Tja.

[Geplaatst door: Rudolf]

Nieuw boek over islamitisch onderwijs.
De cultureel psychiater
Netwerk (N2, 20:25)
* Journalist Patrick Pouw schreef boek Salaam! over radicaal islamitisch
onderwijs in Nederland
* De belofte van biobrandstof blijkt illusie
* Tibetanen voetballen voor vrijheid

[Geplaatst door: Carel]

Salaam!
‘We hoorden dat Allah de oorlog had verklaard aan de vijanden van de moslims. We leerden dat alle ongelovigen vijanden van Allah waren, dat iedereen die niet de islam aanhangt een vijand van Allah is. We hoorden dat oprechte liefde voor Allah betekent dat we de vijanden van Hem moeten haten, en moeten zien als ónze vijanden. Dat was niets minder dan een verplichting.’ januari 2007
‘Suhayb verwees naar de Koran en verklaarde dat christenen beter te vertrouwen waren dan joden als het erop aankwam. “De joden deinzen er niet voor terug om de moslims te bedriegen,” doceerde hij. “Maar hoe zullen ongelovigen daarop reageren?” vroeg Amar. “Zullen ze niet zeggen dat we generaliseren?” Suhayb wuifde zijn bezwaren weg. Begreep Amar nu nóg niet hoe hij om moest gaan met de vijanden van Allah?’ september 2007

‘Uit het vrouwenlokaal kwam die avond nóg een vraag: “Wat moet een zuster doen met een bijbel van haar middelbare school, die ze nog in huis heeft?” Suhayb nam geen tijd om na te denken en zei vol overtuiging: “Verbranden!”’ oktober 2007

‘Je mag niet naar de politie stappen om een moslim aan te geven. Want dat zou betekenen dat een niet-moslim, een ongelovige, over een moslim zou oordelen.’ november 2007

Inhoud boek

Suhayb Salaam, de zoon van de imam die weigerde Rita Verdonk de hand te schudden, is directeur van het islamitische Instituut voor Opvoeding & Educatie. Op dit nieuwe instituut worden jongeren opgeleid tot verkondigers van het enige ware geloof, de islam.

Vader en zoon Salaam behoren tot de meest prominente verspreiders van het salafisme in Nederland, volgens de aivd een intolerante, gevaarlijke en ondemocratische beweging. Maar wat verkondigen zij? En wat maakt hun boodschap zo aantrekkelijk voor een aanzwellende groep jonge moslims?

Journalist Patrick Pouw meldt zich aan als student. Ruim een jaar volgt hij Suhayb Salaam en zijn leerlingen. Pouw slaapt, zij aan zij met zijn medeleerlingen, in moskeeën in Tilburg en Den Haag. Hij is getuige van de prille huwelijken van zijn medeleerlingen en salafistische leermeester, die zich in een tumultueus jaar ontwikkelt tot dé voorman van een nieuwe generatie herboren moslims. Patrick Pouw wordt geconfronteerd met een tomeloze bekeringsdrang. Wanneer zal hij eindelijk de islamitische geloofsbelijdenis uitspreken?

Salaam! is het onthullende, persoonlijke verslag van een onderdompeling in de orthodoxe islam.

Gegevens Salaam! Een jaar onder orthodoxe moslims
paperback € 18,95
omslagontwerp Philip Stroomberg
ISBN 978 90 468 0368 4
NUR 686
april 2008

[Geplaatst door: Rudolf]

De auteur van dat boek over islamitisch onderwijs komt vanavond bij P & W.

[Geplaatst door: Rudolf]

In Pauw en Witteman zat die salafist weer op de gebruikelijk wijze te liegen en te draaien toen hij met dat boek Salaam werd geconfronteerd. Altijd datzelfde patroon.

[Geplaatst door: ingezonden]

Pauw & Witteman op de knieën voor eis salafistische preker Salaam
Ingediend door copywriter op 18 april, 2008 - 11:50. Media

Nederland, april 2008

In de NOVA-uitzending van 17 april werd geen wijn geschonken op uitdrukkelijke eis van een van de gasten, Suhayb Salaam. Een andere gast was undercover journalist Patrick Pouw die het boek 'Salaam' schreef over zijn ervaringen als cursist op het salafistische Instituut voor Opvoeding en Educatie dat onder leiding staat van Salaam.
Vorig jaar verliet Salaam een TV uitzending omdat hij een vrouw in minirok niet wenste te zien. In 2006 dwong hij tijdens een optreden aan de TU Eindhoven een scheiding tussen mannelijke en vrouwelijke toehoorders af. Salaam is de zoon van imam Ahmed Salaam, die weigerde om toenmalig minster Verdonk te hand te schudden.

Uitzending Pauw en Witteman, 17 april 2008
'Salaam' door Patrick Pouw

[Geplaatst door: Rudolf]

Twee avonden per week kreeg Patrick Pouw, samen met zoekende moslim-jongeren, les van Suhayb Salaam.

Suhayb was de les opvallend geestdriftig begonnen. Een beetje plechtig ook. ‘We gaan het vandaag hebben over de vijanden van Allah’, zei hij.
‘Een gevoelig onderwerp, dus moeten we onze oren en harten goed openen.
Luister goed naar mijn exacte woorden.’

Suhayb Salaam zat in de beroemde uitzending van Bimbo's en Boerka's met Hans Teeuwen. Hij liep boos weg bij het laten zien van een minirok:

Dat deden we, druk schrijvend in onze schriften, met op onze tafeltjes ons lesboek, waarin tien pagina’s waren uitgetrokken voor het ‘gevoelige onderwerp’. We lazen mee, maar we luisterden vooral naar de woorden van onze leermeester.

We hoorden dat Allah de oorlog had verklaard aan de vijanden van de moslims. We leerden dat alle ongelovigen vijanden van Allah waren, dat iedereen die niet de islam aanhangt een vijand van Allah is. We hoorden dat oprechte liefde voor Allah betekent dat we de vijanden van Hem moeten haten en ze moeten zien als ónze vijanden.

Dat was niet minder dan een verplichting.

We leerden dat er voor moslims twee typen haat zijn: innerlijke en uiterlijke haat. Je hart diende vervuld te zijn van haat voor alles wat Allah haatte, je hart diende bijna over te lopen van haat voor alles wat Allah vertoornde; dat was innerlijke haat. Bij uiterlijke haat ging het erom dat je die gevoelens ook uitte, dat je liet zien dat je de vijanden van Allah haatte.

We leerden ook dat er verschillende soorten vijanden van Allah waren.
Uit diverse verzen in de Koran bleek dat alle ongelovigen beschouwd moesten worden als Allahs tegenstrevers, en dus als zijn vijanden. Maar niet al die vijanden moesten op dezelfde manier behandeld worden.
Ongelovigen die niet de strijd aangingen met Allah en de profeet Mohammed moesten we haten, maar verder hoorden we ze ‘met respect en goed gedrag en rechtvaardigheid te behandelen’.

Vanzelfsprekend moesten we ook ongelovigen die wel de strijd aangingen met Allah en de islam met heel ons hart haten en verafschuwen. Maar het lot van dit type vijanden van Allah lag in handen van de geleerden; zij oordeelden over deze ongelovigen. Wij, zoekers naar kennis, dienden dat oordeel over te nemen. Hoe het met dit type vijanden van Allah afliep, hing volgens Suhayb af van de ‘toestand van de moslims en hun situatie’.
In een islamitische staat zou dat anders zijn dan in een land als Nederland. ‘Maar dat zullen we, insjallah, later behandelen.’

Aan het eind van die eerste lange les over haat kregen we slechts één vraag mee als huiswerk. Het was dan ook een zeer belangrijke vraag, zei Suhayb. We moesten uitleggen wat dat inhield: haten omwille van Allah.
Thuis, aan mijn werktafel, probeerde ik Suhaybs betoog zo goed mogelijk weer te geven, veelvuldig gebruikmakend van de plechtstatige, soms archaïsche woorden die hij in zijn lessen zo graag bezigde. Toen ik een week later mijn werkstuk terugkreeg, prijkte er een ‘zg’ onder, een Zeer Goed. Ik had goed geluisterd. Ik had goed begrepen wat het betekende:
haten omwille van Allah. Niet iedereen had Suhaybs lessen over haat goed begrepen; vooral het onderscheid tussen uiterlijke haat en innerlijke haat veroorzaakte veel misverstanden.

‘Misschien lag dat een beetje aan mijzelf’, zei Suhayb, schuldbewust, toen hij ons huiswerk teruggaf. ‘Als ik vorige week gezegd heb dat je ongelovigen niet op de uiterlijke manier moet haten, zoals sommigen van jullie schrijven, dan was dat onjuist. Ik bedoelde alleen dat het niet mag leiden tot geweld.’ Hij had het ons al eerder gezegd: ‘Wie verbiedt je iets in je hart te haten? Dát kan niemand je afpakken.’

Maar wat betekende het dat je hart diende over te lopen van haat voor ongelovigen? En hoe deed je dat: ongelovigen haten, zónder dat het leidde tot geweld? Het was vooral een kwestie van afstand nemen, doceerde Suhayb. Letterlijk afstand nemen van het slechte. En daarmee van de ongelovigen.

In de weken die volgden stapelden de voorbeelden van ‘afstand nemen’
zich op, vaak naar aanleiding van een vraag. Over werken voor vrouwen bijvoorbeeld, een onderwerp naar Suhaybs hart. ‘Voor zusters is werken pas toegestaan als daarvoor een grote noodzaak is’, legde hij uit.
‘Alleen dan zijn zij gerechtigd buitenshuis te gaan. Een vroedvrouw of een verloskundige mag werken. Maar het is beter als geld verdiend wordt door een voogd: de vader, de echtgenoot, broers. Zomaar naar buiten gaan om te werken is voor vrouwen niet toegestaan. Pas wanneer je voogd je geen geld wil geven, is het toegestaan te gaan werken.’

Natuurlijk, hij zag ze ook: zusters die devoot een hoofddoek droegen, maar ondertussen bij Albert Heijn hun geld verdienden. Zondig, zonder meer zondig was dat. ‘Die supermarkt is voor zusters geen waardige plek om te zijn’, benadrukte hij. ‘In die supermarkt vindt een vermenging van mannen en vrouwen plaats, en bovendien is het een plek waar alcohol, kadavers en varkensvlees worden verkocht. Elke keer dat je een fles alcohol optilt, bega je een zonde. Bedenk ook dat je salaris mede wordt betaald door de verkoop van alcohol en varkensvlees, en vermengd is met geld dat is verdiend met rente.’

Het waren praktische lessen die de meeste broeders en zusters graag ter harte namen. Ze wisten nu dat supermarkten ‘plekken van verderf’ zijn.
Suhayb had meer praktische lessen voor ons in die weken. ‘Broeders en zusters die volgens de Nederlandse wet getrouwd zijn en samenwonen maar nog geen islamitisch huwelijk hebben gesloten, leven in zonde’, hield hij ons voor. ‘De Nederlandse huwelijksakte is nietig omdat deze niet voldoet aan de islamitische richtlijnen die de Profeet gesteld heeft .
Broeders en zusters die een dergelijk huwelijk hebben gesloten dienen meteen uit elkaar te gaan. Zij moeten drie maanden gescheiden leven om zich ervan te verwittigen dat de vrouw niet zwanger is en meteen naar de imam gaan om zich volgens het islamitisch recht te laten huwen.’

Ook bijeenkomsten waarin geprobeerd werd een dialoog op gang te brengen tussen moslims en niet-moslims waren haram, zei Suhayb. Het had geen enkele zin en het was gevaarlijk. Suhayb was zelf eens aanwezig geweest op een avond met joden, christenen en zogenaamde moslims. Ze hadden daar ter plekke een nieuwe godsdienst willen stichten. ‘Ze hadden het plan om drie godsdiensten samen te smelten, om er één godsdienst van te maken.
‘Islajochris’, zeg maar. Ik heb toen gezegd: ‘Jullie zijn nu zelf God aan het spelen’. Ik heb gezegd: ‘Allah hééft al een oplossing gegeven.
Hij heeft gezegd dat we alleen Hem moeten volgen’.’

Allah had er, zei Suhayb, natuurlijk voor gezorgd dat van dat plan voor een nieuwe religie niets terechtkwam. Daar was hij die avond zelf getuige van geweest. Maar wij, studenten, dienden weg te blijven van dergelijke dialoogbijeenkomsten. ‘Ze nodigen intellectuelen en professoren uit en zetten daar een paar jongeren achter die het zogenaamd met hen eens zijn. Ga daar dus niet heen, zolang je niet voldoende kennis hebt om ze te overtuigen. Ze zijn daar zogenaamd bezig met dialoog, maar laat ze toch slapen, die mensen.’

Broeders die aan Nederlandse instellingen een studie volgden, moesten ervoor zorgen dat ze zo ver mogelijk van vrouwelijke klasgenoten verwijderd waren. ‘Sommige geleerden’, vertelde Suhayb, ‘hebben geoordeeld dat het voor mannen is toegestaan om in één ruimte met vrouwen te verblijven, maar wel zo ver mogelijk van ze vandaan, en alleen als je heel zeker weet dat je jezelf in bedwang kunt houden.’
Voor vrouwen waren gemengde studies verboden: ‘Zij dienen thuis te blijven.’

Ook voor zijn Instituut voor Opvoeding en Educatie golden nieuwe regels.
De vrouwen waren alleen nog welkom als ze onderweg begeleid werden door een mahram, een mannelijk familielid met wie ze geen seksuele relaties konden aanknopen: een broer, vader of opa. Zusters die al getrouwd waren konden begeleid worden door hun echtgenoten. Reizen zonder een mahram was voor vrouwen nu eenmaal haram, zei Suhayb toen een aantal zusters verschrikt liet weten dat ze dan niet meer konden komen.

Vrouwelijke leerlingen dienen hun mannen te allen tijde te gehoorzamen, benadrukte Suhayb, ‘zélfs als die mannen verbieden dat ze hier lessen volgen’. ‘Je mag je man nooit ongehoorzaam zijn’, voegde hij er voor de duidelijkheid aan toe. ‘Een man kan andere profijten hebben voor het thuis houden van zijn vrouw.’ Als laatste argument noemde hij dat een vrouw ook thuis kon studeren. ‘Het enige wat een man zijn vrouw niet mag verbieden, is dat ze naar de moskee gaat.’ Vrouwen waren alleen welkom op Salaams instituut als ze onderweg naar de les begeleid werden door een mannelijk familielid.

http://www.depers.nl/binnenland/193666/Huiswerk-haten-omwille-van-Allah.html

[Geplaatst door: Mel]

Heftig. Dat boek wil ik wel eens lezen.