Voor Rondom Tien is de enige ware idealist een moordende idealist

Voor Rondom Tien is de enige ware idealist een moordende idealist 

Karel van het Reve heeft er in de jaren zeventig al eens op gewezen dat het toepassen van terreur altijd groot begrip doet ontstaan voor de idealen van de terrorist. “Van iemand die veel mensen dood maakt – vooral wanneer die mensen ongewapend zijn – neemt men al gauw aan dat hij dat allemaal niet zou doen als hij daartoe niet gedwongen werd door de grote bewogenheid met het lot van zijn medemens. Maar als die terroristen zo bewogen worden door het leed van hun medemens, waarom schieten ze dan treinbestuurders, bezoekers aan winkelcentra en bankbedienden dood? Daar zouden ze dan toch – veel meer dan u en ik, die zich over Berufsverbote, Palestijnen en Molukkers veel minder druk maken – een grote aversie tegen moeten hebben?”

Hoezeer Karel met zijn stelling de spijker op de kop sloeg werd zaterdag weer eens bewezen door Cees Grimbergen van Rondom Tien. Cees betitelde niet alleen Tanja Nijmeijer consequent als idealistisch, maar ook Che Guevara, de leden van de Rote Armee Fraktion, en zelfs Samir A. Voor Cees Grimbergen (en voor het gros van de pers met hem) is de enige ware idealist een gewelddadige idealist. Als je bij de main stream media in het gevlij wilt komen, dan kun je veel beter onschuldige voorbijgangers neerknallen dan geld wegschenken aan een goed doel. Ik maak geen gekheid. Toen de uitvinder van de Tomtom 100 miljoen afstond aan liefdadigheid, schreef de Volkskrant “Nieuwe Filantroop zoekt Spotlight”. Bill Gates, die 200 miljard heeft weggegeven en bovendien meer werkgelegenheid heeft geschapen dan alle vakbonden ter wereld bij elkaar, wordt bij voorkeur gekwalificeerd als “nerd”, “monopolist”, of “plagieur”. En zijn werknemers werden door de Volkskrant ooit betiteld als “de zestigduizend slaven van Microsoft”. Ik weet zeker dat Cees Grimbergen liever zijn tong afbijt dan Bill Gates een idealist te noemen.

Het wil er bij Cees nog steeds maar niet in dat iemand zich bij een terreurgroep (of bij een “bevrijdingsbeweging”, zoals Cees het liever uitdrukt) aansluit, doodeenvoudig omdat hij graag mensen wil doodschieten; because it turns him on.

Ik kan een heel klein beetje met Cees meevoelen. Zo heb ik zelf geruime tijd gedacht dat al die trendy Troskisten, salonsocialisten, Castrofielen en DDR-fans waar de grachtengordel in de jaren zestig en zeventig van wemelde, dat die lui zo warm liepen voor totalitaire regimes ondanks het geweld. Het heeft even geduurd voor ik me realiseerde dat ze zich juist tot die totalitaire regimes aangetrokken voelden vanwege het geweld, en nergens anders om. Maar bij Grimbergen zal dat besef, vrees ik, pas doorbreken als zijn eigen kinderen door een Nederlandse onderafdeling van de FARC worden doodgeschoten.

Wat in Rondom Tien ook niet ter sprake werd gebracht was het feit dat de generatie van Tanja door linkse babyboomers als Cees Grimbergen van de wieg af is klaargestoomd voor de gewapende revolutie. Deze stumpers hebben van hun leraren in spijkerpakken onafgebroken ingepompt gekregen dat “socialisten zich inzetten voor de zwakkeren, en dat liberalen de zwakkeren aan hun lot willen overlaten”. Zo stond het letterlijk in hun schoolboeken maatschappijleer. De generatie van Tanja kreeg van het onderwijs een dag vrijaf om Janmaat uit te jouwen bij zijn inauguratie in de Tweede Kamer. De generatie van Tanja kreeg les van gozers die hun leerlingen geld lieten inzamelen voor het Sandinistisch Bevrijdingsfront. Tanja heeft op school geleerd dat Che Guevara een held was, en Mao een groot staatsman die een eind heeft gemaakt aan de hongersnoden in China. Tanja is opgegroeid met de overtuiging dat de armoe alleen bestreden kan worden door alle rijken tegen de muur te zetten. Als er iemand verantwoordelijk is voor het feit dat ze nu met een machinegeweer door de jungle dwaalt, dan is het wel het Nederlandse onderwijs. Ik verwed er mijn kop onder dat ze in de Boliviaanse rimboe is beland via een of ander derde wereldproject van het IKV of Pax Christi. Of via een excursie armoedebestrijding van de universiteit.

Ik wou dat ik op die tribune had gezeten. Dan zou ik Grimbergen hebben gevraagd: wat stempelt iemand volgens u eigenlijk tot een idealist? Was Fortuyn een idealist? Was Theo van Gogh een idealist? Was Janmaat een idealist?  Is Wilders een idealist? Zo nee, waarom niet? Waarom zijn het uitsluitend moordenaars die van u het predikaat idealist krijgen, terwijl u een uitgesproken walging vertoont van mensen die nog nooit iemand een haar hebben gekrenkt? Vergis ik me nou, of tippelt u zelf op geweld, net als Tanja Nijmeijer? Maar ja, ik word dan ook niet uitgenodigd voor die tribune. Ze kijken wel wijzer uit, bij Rondom Tien.

Pamela Hemelrijk                

Comments

[Geplaatst door: Rudolf]

@Pamela,

Een goede en scherpe analyse van je en het is jammer dat ik je in de "officiële media" zo goed als niet tegenkom, maar dat is ook geen verrassing.

[Geplaatst door: AVe]

Heerlijke tekst, helemaal in de geest van Gerard en Karel. Gerard Reve schreef over geweld o.a. dit:

"Heel veel mensen - en veel meer dan wij durven vermoeden - koesteren een diepe verering voor geweld en onderdrukking, en haten de vrijheid van denken, onderzoeken en scheppen. Als zij het voor het kiezen hadden, dan zouden zij liever uitgehongerd en nedergeknuppeld worden in een strafkamp dan zich in hun eigen woning uitgeleverd te weten aan de vrijheid tot zelfstandig denken, voelen en kiezen - een vrijheid waarmede zij niets kunnen doen, en die hen slechts tot besef van eigen geringheid kan voeren.)"

Lees hier de volledige tekst:
http://hoeiboei.web-log.nl/hoeiboei/2007/03/dit_begrip_de_c.html

[Geplaatst door: Janjanus]

Je zou een goede lijstduwer voor Wilders zijn, Pamela.
Kusje.

[Geplaatst door: ajmh]

Eindelijk, een goede column van Pam Hemelrijk! Klein puntje van kritiek, voor multimiljardairs is het wel wat gemakkelijker om te geven dan voor anderen, bijvoorbeeld, zoals bv Che en Fidel, die hun leven op het spel zetten voor de goede zaak. Dat dat destijds een goed zaak was in dat door en door verrotte Cuba lijkt me buiten kijf. Helaas was het vervolg, de uitwerking belabberd en dat doet heel veel af en de heldenstatus van deze heren.
Eindelijk, een goede column van Pam Hemelrijk! Klein puntje van kritiek, voor multimiljardairs is het wel wat gemakkelijker om te geven dan voor anderen, bijvoorbeeld, zoals bv Che en Fidel, die hun leven op het spel zetten voor de goede zaak. Dat dat destijds een goed zaak was in dat door en door verrotte Cuba lijkt me buiten kijf. Helaas was het vervolg, de uitwerking belabberd en dat doet heel veel af en de heldenstatus van deze heren.
Verder helemaal mee eens.

[Geplaatst door: pamela hemelrijk]

Che en Fidel, die hun leven op het spel zetten voor de goede zaak? Laat naar je kijken! Hier een paar harde feiten:

Hier wat gegevens uit een UNESCO rapport over Cuba uit 1957 dat korte metten maakt met de fantasieën over het pre-Castro tijdperk die tot de huidige dag nog steeds gekoesterd worden door de meeste academici:
"Een kenmerk van de Cubaanse sociale structuur is een omvangrijke middenklasse," zo begint het. "Er zijn in Cuba meer gesyndiceerde werknemers (in verhouding met de totale bevolking) dan in de VS. Het gemiddelde loon voor een achturige werkdag in Cuba in 1957 is hoger dan in België, Denemarken, Frankrijk en Duitsland. De Cubaanse loonarbeid vertegenwoordigt 66,6 % van het bruto nationale inkomen. In de VS is dat cijfer 70 %, in Zwitserland 64 %. 44 % van de Cubanen zijn gedekt door sociale wetgeving, een hoger percentage dan in de VS."

In 1958 had Cuba een hoger inkomen per hoofd dan Oostenrijk en Japan. Cubaanse industrie-arbeiders hadden de 8ste hoogste lonen ter wereld. In de 50'er jaren hadden Cubaanse havenarbeiders een hoger uurloon dan hun tegenhangers in New Orleans en San Francisco. Cuba had een achturige werkdag ingesteld in 1933 - vijf jaar voordat Roosevelts New Dealers hierin slaagden. Voeg daaraan toe: één maand betaald verlof. De veelvuldig (door links) bejubelde sociaal-democratieën van West-Europa konden dit pas 30 jaar later realiseren.

Cuba, een land met 71 % blanken in 1957, had de rassenscheiding al volledig afgeschaft 30 jaar voordat Rosa Parks in Birmingham van die bus gesleept werd. In 1958 had Cuba meer vrouwelijke afgestudeerden per hoofd dan de VS.

De anti-Batista opstand (niet revolutie) was voor het overgrote deel het werk van universiteitsstudenten en hoger opgeleiden. Hier is de samenstelling van het eerste kabinet van de "boerenrevolutie", bestaande uit de leiders van de anti-Batista strijd: 7 advocaten, 2 hooogleraren, 3 studenten, 1 dokter, 1 ingenieur, 1 architect en 1 voormalige burgemeester en kolonel die deserteerde uit het Bastista leger. Een notoir "bourgeois" gezelschap om het met de woorden van Che te zeggen.

Tegen 1961 daarentegen, waren het de arbeiders en campesinos die de overgrote meerderheid vormden van de anti-Castro rebellen, vooral de guerrillas in het Escambray gebergte. Wie heeft er nu ooit gehoord van een plattelandsbevolking die vecht tegen haar "weldoeners" Fidel en Che?

[Geplaatst door: Ben]

Pamela, ik vind het altijd spannend als ik merk dat er ergens op het net weer een column van jouw hand opduikt. Ik voel me opgelucht als ik hem gelezen heb, want niemand anders is in staat om de chaos van gedachten in mijn hoofd zo op een rijtje te zetten als jij.
Het is echter buitengewoon verdrietig dat je je talenten alleen op enkele weblogs etaleert, terwijl velen in ons land smachten naar een nationaal optreden van iemand als jij.
Waarom je dat niet doet, weet ik niet en het gaat me verder ook niet aan en je zal er ook je redenen wel voor hebben. Ik wilde het alleen even gezegd hebben.

[Geplaatst door: Siem]

Ik ben zo blij dat je weer terug bent!! Ik heb je tenminste maanden gemist!!

[Geplaatst door: pamela hemelrijk]

Dankjewel Ben. En Siem ook natuurlijk. Op een nationaal optreden van mij hoef je niet te rekenen; ik heb het geheel en al verbruid bij de mainstream media; ze mijden me als een lepralijder. Zelfs HP-deTijd is niet meer gediend van mijn stukken. Het heeft veel weg van een Berufsverbot. Ik moet vertaalwerk doen om het hoofd boven water te houden. Maar,om met de oude Gerard te spreken: moedig voorwaarts.

[Geplaatst door: Fred]

Sterk thema en weer meesterlijk uitgewerkt !

[Geplaatst door: ajmh]

Die cijfers zeggen me niet zo veel. In de arabische oliestaatjes is veel welvaart maar is er ook zoveel welzijn?
Cuba vlak vóór Castro was een natie die dreigde af te glijden naar het nivo bananenrepubliek. El presidente Batista werd onder invloed van de mafia een sneue dictator en het land werd steeds meer verziekt door corruptie en criminaliteit. Hierdoor trok de USA zijn bemoeienis verder in en ook volk en leger waren klaar met de deze verrotte dictatuur. Che en Fidel zorgden in deze omstandigheden voor een nieuw elan en konden zo relatief gemakkelijk het land bevrijden/bezetten (alnaargelang de politiek voorkeur).

[Geplaatst door: Michiel Mans]

Hou vol Pamela.