Berufsverbot in multicultureel Antwerpen

Berufsverbot in multicultureel Antwerpen

Marij Uijt den Bogaard werkte zes jaar als gemeentelijk projectmedewerker in Berchem, een grotendeels allochtoonse wijk waar de opkomst van goed georganiseerde, radicale islamisten zichtbaar is voor wie er woont of werkt. Ze is ontslagen omdat ze haar werk deed. Dat vonden de beleidsmakers niet prettig omdat haar rapporten de multiculturele droom bezoedelden.

Enkele jaren geleden rapporteerde ik over een verontrustende ontwikkeling. Een nieuwe organisatie vestigde zich in de wijk, met salafistische predikers die met de koran onder de arm Marokkaanse jongeren op straat aanspraken. De top is goed opgeleid en in België geboren. Hun doel is de zuivere islam verspreiden, met financiële steun uit Saoedi-Arabië en Jordanië. Kritiek op hun gedachtegoed kaatsen ze terug als een provocatie van het goddeloze Westen op hun geloof.

In een verhaal op Brussels Journal, Stadsbestuur blind voor radicale moslims, beschreef ik eind februari hoe dat uitpakt: niet de samenleving, maar de islam bepaalt hoe de mensen leven. Niet-moslimse of vrouwelijke welzijnswerkers zijn niet welkom. Het beleid is de vijand en alle pogingen tot overleg in de wijk stranden op een agressieve houding van islamitische groeperingen.

Maar achter de schermen lobbyen de islamisten op hoog niveau en infiltreren ze in het welzijnswerk, de openbare dienstverlening en de politiek. Veldwerkers die wijzen op die dubbele agenda, geraken in een isolement. De islamisten bepalen het debat en wie daaraan mag meedoen.

Toen ik gewag maakte van die gevaarlijke tendens stuitte ik op de politiek correcte ambtelijke top. Na een heksenjacht op initiatief van mijn personeelschef, een bekeerde moslim die mijn reputatie en die van mijn kinderen bekladde, werd ik op staande voet ontslagen. De personeelschef vergeleek mijn verslag met teksten van het Vlaams Belang.

Daarmee was ‘het probleem dat niet mag bestaan’ niet uit de wereld. Onlangs kreeg een lid van een fanatieke moslimorganisatie een baan bij de integratiedienst. Naar eigen zeggen heeft hij 25 moskeeën ‘onder’ zich. Schepen Chantal Pauwels noemde hem ‘een belofte voor Antwerpen’. Hij geldt als woordvoerder voor een nieuwe generatie jonge moslims.

Ik was er getuige van dat de islamisten de bruggen die het beleid probeerde te bouwen net zo hard weer opbliezen door de moslimbevolking op te hitsen. In de media kregen ze alle ruimte om hun slachtofferschap te etaleren, bij het gemeentebestuur presenteerden ze zich als redders in de nood.

Het wemelt in zo’n Antwerpse wijk van de ambtenaren en welzijnswerkers, maar na 5 uur is iedereen vertrokken, schreef ik op 1 maart. Geen politicus of ambtenaar gaat naar de moskee, praat met bewoners of wijdt eens een onderzoekje aan schimmige clubs. Allemaal uit angst voor polarisatie tussen ‘links’ en ‘rechts’?

In een poging gehoor te krijgen voor wat ik waarnam, schreef ik de voltallige gemeenteraad aan. Alleen Filip Dewinter reageerde. Prompt werd ik bestempeld als rechts, terwijl ik ook met politici uit andere partijen sprak. Zij reageerden stereotiep: het kwam allemaal door discriminatie, racisme en uitsluiting. Met onderstaande open brief aan Patrick Janssens, de burgemeester van Antwerpen hoop ik op verontschuldigingen en herstel van mijn goede naam.

Geachte burgemeester,

Ik wil graag van u, die boven iedere vorm van partijpolitiek zegt te staan, opheldering over mijn ontslag. Ik wil niet afgescheept worden, zoals nu al maanden het geval is, maar van u weten waarom een ambtenaar met een uitstekende staat van dienst en goede resultaten monddood wordt gemaakt. Van u, burgemeester, wil ik weten waarom ambtenaren die wijzen op schaduwzijden van de multiculturele samenleving getreiterd worden binnen diensten die voor geen meter functioneren.

Welke angst verlamt u en uw ploeg zo dat de werkelijkheid van uw ‘aandachtswijken’ niet eens genoemd mag worden? Omdat, zoals ik vaak te horen kreeg, de werkelijkheid onderkennen winst is voor uw rechtse oppositie? Hoe lang gijzelt dit nog Antwerpen? Hoe lang nog blijft ieder probleem liggen, omdat censuur en taboes bepalen wat wel of niet besproken en gezegd mag worden, omdat links en rechts verwikkeld blijven in een eindeloos steekspel om politieke macht. Ik wil dit keer antwoord, van u.

Zes jaar was ik in dienst van uw ambtenarij. Tot ik als een crimineel via een achterpoortje op de keien werd gegooid op een manier die in Rusland niet zou misstaan. Volgens de door u gehanteerde indicatoren over kansarmoede maakte ik deel uit van een groep die uw socialistische belangstelling heeft. Laag opgeleid, alleenstaande moeder met een uitkering, zo, nu kent u mijn ‘roots’. Daar heb ik wat aan gedaan. Ik ben met onderscheiding afgestudeerd: weg uit de statistieken – daar had ik acht jaar hard voor gewerkt. Weg uit een wereld, burgemeester, die u en uw ambtenarij nauwelijks kennen. En waar u mij met geweld terug hebt ingeduwd. Waarom?

Omdat ik niet op tijd doorhad dat mijn opdracht eruit bestond een mythe in stand te houden. De mythe van het multiculturele feest.

Vreemd, want ik leverde goed werk, daarover is iedereen het eens. Maar de bevindingen waarop ik dit ‘schitterend werk’ baseerde, mochten niet uitgesproken worden, of gerapporteerd. Uw ambtenaren leven in een ivoren toren, ver weg van de Antwerpse onderbuik en onder strenge censuur, in een omgeving waar bedreigingen, pesten en disfunctioneren blijkbaar de passende attitude zijn tegenover ambtenaren die wel de moed vinden om te spreken.

U beloont dit gedrag met een salaris en steun: wie spreekt, zwijgt u dood en berooft u van reputatie en werk. Wat bedoelde bijvoorbeeld mijn leidinggevende met ‘zaken’ waar ik ‘niet mee bezig’ mocht zijn? Waarom werden mijn objectieve verslagen vergeleken met Vlaams-Belangteksten? Over deze attitude en andere vreemde signalen wilde ik een open en professioneel gesprek binnen mijn dienst. Die poging leidde tot een behandeling die doet denken aan Kafka. En ik moet zeggen, uw politici bleken geen haar beter.

Na mijn ontslag heb een klacht ingediend over mijn leiding, bij uw Stedelijke commissie voor ongewenst gedrag op het werk. Daar werd op 31 juli 2006 mijn klacht ontvankelijk verklaard, omdat ik reeds voor ontslag een informele bemiddelingspoging had lopen met een vertrouwenspersoon, zo werd mij en de beschermde getuige meegedeeld. Van de beslissing werd u op de hoogte gebracht.

Natuurlijk weet ik dat hier niet op gerekend was, er had nooit een klacht mogen komen en al zeker niet in mijn voordeel. Halim Smekens, personeelschef van de dienst wijkwerking, stuurde een stalinistische mail rond: over mijn ontslag moest in alle talen gezwegen worden. Nog vóór ik zelf op de hoogte was, moest ik in allerijl mijn laptop inleveren en werd mij de toegang tot kantoor geweigerd. Dit gebeurde uitgerekend tijdens mijn verlof.

Ik kon niet eens afscheid nemen van collega’s, of zelfs maar mijn jas ophalen. Maar gelukkig had ik mijn usb-stick veilig in mijn tas, met daarop een kopie van alle belangrijke verslagen en e-mails. Op basis hiervan begon alsnog een onderzoek. Ondanks tegenwerking kon ik dankzij moedige collega’s en een stevig dossier aantonen dat vooral mijn verslaggeving over de verontrustende ontwikkelingen in een ‘multiculturele’ wijk mijn leiding er toe bracht om mij monddood te maken. Het verslag van de commissie kwam na lang aandringen van mijn kant eindelijk op de agenda van het schepencollege.

U kunt niet zeggen dat ik niet mijn best heb gedaan om u en politici in te lichten. Evenmin dat ik daarbij over één nacht ijs ging. Iedereen met wie ik onder vier ogen spreek en die mijn dossier ziet, trekt wit weg. Maar maakt u zich niet ongerust: wanneer er een derde bijkomt, past men snel de mening aan. Uw ambtenarij bestaat hoofdzakelijk uit castraten; niet een doelstelling of ideaal, maar postjes en mouwvegerij houden de boel draaiende.

Ik stuurde de hele gemeenteraad de beslissing en het dossier met alle officiële stukken en verklaringen van betrokkenen. Daarin staat het zwart op wit: een volkomen naast haar schoenen lopende leiding, die liegt, documenten oneigenlijk gebruikt, onwaarheden verkondigt en duidelijk samenspande tot wat niets minder was dan een heksenjacht omdat de problemen waarop ik wees niet mogen bestaan. Wat heeft u met de resultaten van dit onderzoek gedaan?

Natuurlijk is het gênant, een ondergeschikte die opstaat tegenover een volslagen disfunctionerende bedrijfseenheid, en gelijk krijgt vanuit de eigen dienst. ‘De stad heeft altijd gelijk, komt nooit op een beslissing terug en dit is nu eenmaal de bedrijfscultuur’ mompelden uw confraters. Dat, burgemeester, is niets minder dan een dictatuur. Niets of niemand heeft steeds gelijk, ook de stad niet. En als u de realiteit van uw multiculturele wijken niet wilt kennen, hoe voert u dan een goed beleid, voorbij de gebakken vergaderlucht en woordvoerders met ‘achterban’?

De beslissing in mijn voordeel door uw Stedelijke dienst voor ongewenst gedrag gooide u gewoon in de prullenmand, maar voor een Marokkaanse familie uit Borgerhout die slecht behandeld werd door de politie staat de deur van uw burcht open. Voor mij is er geen integratiedienst die aandringt op een onderhoud met uw kabinet. Nochtans heb ik evenveel recht op uw verontschuldigingen.

‘Tja, die preventieambtenaar had de klacht niet ontvankelijk mogen verklaren’, besloot u welgezind tijdens het schepencollege waarin in januari eindelijk mijn geval ter sprake kwam. Daarbij negeerde u staalhard de realiteit. Of weet u het eigenlijk wel, hoe uw multiculturele samenleving steeds sneller achteruit holt, richting segregatie, kansarmoede en een overmaat aan criminaliteit, drugs en radicalisering?

Daarmee zal ik u blijven confronteren, tot u zich verontschuldigt, mijn naam zuivert en me werk geeft, evenals inzage in de communicatie tussen een medewerker van de integratiedienst en schepen Pauwels. Ik wil weten wat de betrokkenheid is van deze dienst bij mijn ontslag. Want die is er, zo vernam ik van een lokale politicus uit uw eigen partij.

Ik wacht op uw uitnodiging, burgemeester, en wil een gesprek met u voorbij uw imago. Het gaat u om imago, u wast duidelijk minder wit dan u in uw reclame beweert en dat toont mijn dossier vol vuile was pijnlijk duidelijk aan. Daarom ontvangt u wel een Marokkaanse familie, maar geen gedupeerde ambtenaar van uw eigen socialistisch bewind. Ook uw klachtendienst trok u hardhandig dicht. Dat, burgemeester, is een scheur in uw imago, die steeds zichtbaarder wordt.

Nee, u zult me niet monddood maken, zelfs niet straatarm of zonder toekomst. Mijn toekomt bepaalt u niet, maar ikzelf.

Marij Uijt den Bogaard

Comments

[Geplaatst door: KeesB]

Uitermate verontrustend. De grote vraag blijft: Wat kunnen we hiertegen doen, behalve berichtgeving op Hoeiboei en andere Internetfora? De pc meute die de touwtjes in handen heeft handelt op dictatoriale wijze, de verantwoordelijke beleidsmakers, politici en opiniemakers die verandering zouden kunnen initieren willen absoluut niet luisteren. Inderdaad, alles om de multiculturele droom niet in gevaar te brengen, dat blijft natuurlijk het punt waar het allemaal om draait.

[Geplaatst door: Paardestaart]

Is er een krant in Vlaanderen die zo'n brief plaatst?? Ik weet natuurlijk dat België een rotsvast vertrouwen heeft in het cordon sanitaire, maar er zijn toch nog wel bladen die los van hun dromen over de zegeningen van de multiculturele samenleving kwaad worden over onrechtvaardigheid?
En zo'n burgemeester wordt toch door iederéen kritisch bekeken??
Spektakulaire brief trouwens. Ik hoop dat het iets uithaalt
Ach - de islamisering van Eurabia..
Is er nog nieuws van Pax Europa Keesje?

[Geplaatst door: Bernadette de Wit]

Ik ben bang dat Marij Uijt den Bogaard haar verhaal alleen kwijt kan op Brussels Journal van Paul Belien.
Ondanks dat ze al op Little Green Footballs is geciteerd en met de Wall Street Journal heeft gesproken, zal geen Vlaamse krant dit plaatsen.

Hebben jullie ook de Volkskrant van zaterdag gezien? Uitstekend verhaal van Janny Groen over de radicalisering in Antwerpen. Was deel 1, Marij komt erin voor.
In deel 2 zal Janny haar eigen onderzoek naar de schimmige salafistische groeperingen presenteren.

Als jullie Marij complimenten of een steunbetuiging (ze zit nog steeds werkloos thuis) zouden willen mailen, kan dat via Brussels Journal, dan stuurt Paul 't wel door.

[Geplaatst door: Elke]

Stalin zat eens in een vergadering met een aantal kopstukken, waar hij zijn wensen uiteenzette.
Toen hij klaar was, vroeg hij "Iemand op- of aanmerkingen?".
Eén persoon leverde voorzichtige kritiek.
Stalin haalde een pistool tevoorschijn en schoot de man ter plekke dood.
Daarna vroeg hij: "Iemand nog op- of aanmerkingen?"

Een milde vorm hiervan is het ontslag van Marij Uijt den Boogaard.
Wanneer er aan de collega's van Marij nu zal worden gevraagd: "nog kritiek op de multiculturele samenleving of de islam?", zal het ongetwijfeld zeer stil blijven.

En denk maar niet dat dit van vandaag of gisteren is.
Of dat dit alleen in Belgie voorkomt.
Mijn inschatting is, dat dit beleid al dertig jaar wordt gevoerd.
Met als resultaat, een corps van jaknikkers, plus de onvermijdelijke moslims en marxisten die via hun aanstelling de politieke invloed van hun ideologie aanwenden en uitbreiden.

Dit is nu precies wat er gebeurt wanneer je antidemocratische krachten gedoogt binnen je democratie.
Ze hebben overal schijt aan en schuwen geen enkel middel om hun abjecte doelen te bereiken.

[Geplaatst door: W]

Mooie vergelijking, dit zijn inderdaad stalinistische praktijken.

[Geplaatst door: Rudolf]

Misschien kunnen we niet veel doen tegen deze schande en waanzin, maar het feit dat het hier geplaatst is, is in ieder geval al iets. Het komt dan misschien niet in de officiële media, maar doordat het contrast tussen wat de officiële media toelaten en wat er op blogs zoals deze te lezen is, steeds groter wordt, zorgt dit ervoor dat de kracht van de alternatieve berichtgeving misschien wel eens sterker kan worden. En dat is gezien alles wat er gebeurt en wordt verzwegen, ook zeer noodzakelijk. Heel goed dat ook hier aandacht aan deze kwestie wordt besteed. Blogs zoals deze zie ik toch als een belangrijk middel tot verzet.

[Geplaatst door: Michiel Mans]

Elke's analyse klopt. Het sluit naadloos aan bij wat je kunt vinden in het boek 'Ministerie in Crisis' van Oscar van der Kroon. Daar ging het om grootschalig geknoei en vergelijkbare intimidatie en monddoodmakerij op het 'Stalinistische' Landbouw en Visserij. Het boek is wat ouder en bestrijkt de periode begin 80'er tot begin 90'er jaren. Sloeg het boek in als een bom? Werd er schoon schip gemaakt? Rolde de koppen van de Stalins en incompetenten over straat? Allerminst.

Een van de hoofdrolspelers, en niet the good guy, was Secretaris Generaal Tjibbe Joustra. Een van zijn vroegere onderschikten, Veerman, werkte hem er uiteindelijk uit toen hij minister van Landbouw werd. Dat vermoed ik althans. Later vergulde Joustra de toiletten bij het UWV en moest daar weg. Is hij nu aan de welverdiende bedelstaf? Tuurlijk niet. Hij behoort immers tot het 'old boys' netwerk. Nu is hij Landelijk Coordinator Terrorismebestrijding. Die Joustra dus. Dat u het maar weet.

Het is vooral deze affaire, en de stilte eromheen, die mijn ogen geheel openden. Kennelijk lijdt elke grote organisatie, met name ambtelijk-politieke, aan het 'shit floats to the top syndroom', in combinatie met het 'Yes Minister' effect. Steeds minder mensen met een juiste instelling (moreel-ethisch) en de vereiste morele moed houden het vol in die structuren. Hoe hoger de laag, hoe erger de rot.

Ook van der Kroon's boek 'Ziek van Defensie' laat soortgelijk zien. Bij Justitie, is het niet anders. De kans dat het bij andere departementen beter is, is uitermate klein. Deze gang van zaken kan de teloorgang van Onderwijs ook deels verklaren.

[Geplaatst door: Quasimodo]

Kan iemand dat stuk van de Volkskrant van afgelopen zaterdag hier misschien "plakken"?

Zat in België en is nu niet meer te krijgen :-(

[Geplaatst door: michelv]

Zorg dat die 1 miljoen VB stemmers eesn lekker de straat op gaan. Ik bedoel, de wapenwet is vrij ruim in België.

[Geplaatst door: Frans G]

@michelv. Is dat nu een oproep om een burgeroorlog te starten in België?

[Geplaatst door: michelv]

@Frans G
Nee zomaar een 'vrije filosofische gedachte'

Ik denk wel dat zo'n 'cordon sanitaire' daar uiteindelijk toe zal leiden, dat wel.

[Geplaatst door: Elke]

Frans schreef: "@michelv. Is dat nu een oproep om een burgeroorlog te starten in België?"

Hoe bedoel je, starten?

[Geplaatst door: Dercks]

Nou Pauw en W#itteman, genoeg stof om weken over door te praten in jullie programma dacht ik zo

[Geplaatst door: Floris Stein]

@Michiel Mans: ik dacht dat het gezegde was 'shit flows down' (althans dat staat me zo bij van mijn laatste baan), maar ik kan me vergissen; onder omstandigheden kan het ongetwijfeld stijgen (heeft natuurlijk te maken met de relatieve druk (pun intended)). In ieder geval zijn alle actief betrokkenen bij willekeurig welke doofpotaffaire hardstikke kwetsbaar, met name door openbaring. En daarom wordt de boodschapper die tracht een en ander te openbaren (in overdrachtelijke zin) vermoord. Eender voor Wilders: ook hij is slechts boodschapper, maar moet je eens kijken hoe ze op hem aan het jagen zijn. Aan ons dus de belangrijke taak om Wilders maatschappelijk in te bedden, 'op zodusdanige weize' dat ook als Wilders (onverhoopt) wordt vermoord, zijn boodschap blijft rondzingen, en hard ook.

Ik troost me ondertussen maar met de gedachte dat als de partij van de antisemieten zo doorgaat, zij over luttele maanden niet meer bestaat. Vinceremos.

[Geplaatst door: Marjo van Veen]

Zou interessant zijn om Anja Vermeulen eens te vragen wat zij hier nu over denkt. Wedden dat een antwoord uitblijft?

[Geplaatst door: Michiel Mans]

Volgens Archimedes drijft een drol Floris. Of je moet lood hebben gegeten. Je schreef,
-"In ieder geval zijn alle actief betrokkenen bij willekeurig welke doofpotaffaire hardstikke kwetsbaar, met name door openbaring"-

Mmm...als je in Nederland eenmaal in 'het wereldje' zit, kun je niet meer stuk. Er komt altijd wel een aardige baan voor je.

[Geplaatst door: Frans Groenendijk]

@Elke. In de VS (en elders) is discussie over de vraag of in Irak met tientallen doden per dag "al" gesproken kan worden van burgeroorlog.
Ik ben van mening dat je daar voor wat betreft Irak zeker van kan spreken maar met betrekking tot België vind ik de suggestie dat het al burgeroorlog zou zíjn op z'n minst onverstandig en waarschijnlijk toch ook wel contraproductief.

[Geplaatst door: Marjan]

@ Marjo. Wie is Anja Vermeulen?

[Geplaatst door: marij van Eck]

Marij Uijt den Boogaard wordt gediscrimineerd ,uitgesloten en doodgezwegen.Zij doet haar werk nl.te goed, en weigert mee te werken aan het instandhouden van de mythe van het multiculturele paradijs. Dat is tegenwoordig op veel plaatsen een doodzonde.Dan word je een paria. Dat heeft zij dus ondervonden. Heel goed van haar dat zij deze zeer onrechtvaardige behandeling naar buiten brengt. Hoe meer mensen dit weten, hoe beter. Die Salafisten, waar zij over schrijft, zijn moslimfundamentalisten van de ergste soort. In Tilburg is er ook een imam, die deze boodschap verkondigt. Hij roept de gelovigen op in de moskee geen belasting te betalen. Deze imam ziet Nederland als zijn land waar de ongelovigen (wij) belasting moeten betalen om hier te mogen wonen. Vreeman treedt er gelukkig tegen op. Valt me mee van een lid van de PvdA. De situatie is dus alarmerend. In het Brabants Dagblad was gereageerd op deze stelling:""Burgemeester Vreeman moet de imams met rust laten". Oneens daarmee was 93%.Veel mensen schreven erbij dat ze bij de volgende verkiezingen op Wilders zouden stemmen.Ik begin o.a. daardoor toch heel zachtjes te geloven dat bij een redelijk aantal mensen de ogen open gaan, wat betreft de voortschrijdende Islamisering. Hoop doet leven.

[Geplaatst door: Lia]

Ook in Brussel worden de problemen ontkent. Vorig jaar verscheen Hind Fraihi’s boek "Undercover in Klein-Marokko". Ze legde een parallelle samenleving bloot in het hart van Molenbeek, met moslimfundamentalisten, vrouwenonderdrukkers en radicale imams. Ze stootte o.a. op vrouwonvriendelijke propaganda die in de moskeeën wordt uitgedeeld; een vrouw mag het huis niet uit, moet in dienst staan van de islam, moet zelf de islam propageren.
Antisemitische geschriften zijn gemakkelijk te vinden, net als boeken waarin heel expliciet wordt opgeroepen om joden af te maken.

Volgens Philippe Moureaux, de PS-burgemeester van Molenbeek, was Hind een jong ding, dat zich had laten inpakken.

Hind: “Maar het is natuurlijk geen geheim meer dat de PS haar electoraat uitbreidt onder de moslims, onder extremistische moslims. Daarom laat de PS ze hun gang gaan. Iedereen heeft het over het islamo-socialisme in Brussel. Als dat de richting is die PS uit wil, wat kan ik daar dan over zeggen?”

http://www.brusselnieuws.be/site/rubrieken/1091100512/page.htm?newsID=1143023717

[Geplaatst door: M.v.d.B]

Prachtig geschreven stuk! Een bemoedigende groet aan de schrijfster!

[Geplaatst door: MaBA]

En nu?
Het is doorgeschoten.
Als over een zebrapad naar de overkant.
Sta je mooi voor lul als klaarover.
Waneer komt het grote ongeluk?

Of komt er eem diesel op ons af....

[Geplaatst door: jelle]

Een diesel stop je makkelijk door wat luchtbelletjes toe te laten in het brandstof-systeem.
Een Tsunami van zelf-islamisering tegenhouden vergt 'n constante aanvoer van frisse lucht.

[Geplaatst door: Marjo van Veen]

@ Marjan.

Anja Vermeulen zit in de Eerste Kamer voor de SP. http://anjameulenbelt.sp.nl/weblog/

Ze is een dame die de multiculti geweldig vindt. Je mag er niks van zeggen.

[Geplaatst door: Willem]

Je mag er wel iets van zeggen, maar het moet wel precies in haar straatje passen. Zo niet, dan ben je een racist.

[Geplaatst door: Annemarie]

@willem

Dan ben ik een racist, zo langzamerhand een geuzennaam geworden, he?

[Geplaatst door: Willem]

Door iedereen maar lukraak van racisme te beschuldigen wordt de term steeds verder uitgehold. Mensen van racisme beschuldigen die (inhoudelijke) kritiek op de islam/moslims hebben is natuurlijk ook feitelijk onjuist. En een scheldwoord groeit op die manier inderdaad uit tot een soort geuzennaam.

[Geplaatst door: michelv]

Geachte,

Allereerst gefeliciteerd, Rotterdam Noord is nu officieel een ghetto!

Ik kwam in 1993 in het oude Noorden wonen met mijn toenmalige vriendin.
Het Oude Noorden was toen nog een multiculturele buurt met een diverse bevolking.

Ik meen zelfs, ik ken de demografische cijfers niet, dat er toen nog behoorlijk veel autochtonen in het Oude Noorden woonden.

Omtrent 1999 ben ik eigenaar geworden en óók in dat jaar werden wij bezocht door een ambtenaar die, ongevraagd, de woning kwam inspecteren. Hij stak her en der een mes in het zink, deed nogal badinerend over de staat van het huis en verdween weer.
Enige weken later kwam er een nogal dwingende brief van de gemeente met een lijst met verbeteringen die binnen dan en dan.. moesten gebeuren.
We hebben al die verbeteringen uitgevoerd en laten uitvoeren en de kosten waren zo'n beetje 80 000 euro.
Achteraf was dát het juiste moment geweest om het huis te verkopen.

In 2004 bleek dat het pand tegenover mijn balkon was aangewezen om een tehuis te worden voor ex keileweg dames. Bijna aanpalend kwam een pseudo-Hare Krishna sekte een pand betrekken en daar weer naast het nogal luidruchtige dagopvang voor psychopaten zijnde de NOK. Sinds een algeheel rookverbod zitten deze mensen in de tuin continu te gillen.
In datzelfde Hofje zit ook al een Maghrebijns koffiehuis.

Wat verder een nogal 'ontheemd' gevoel geeft is dat de al in ruime hoeveelheden aanwezige oosterse mensen hebben besloten dat het beter is om gesluierd over straat te gaan.
Zag je vroeger nooit kinderen met hoofddoeken vandaag de dag zie je al kinderen van vijf met een hoofddoek over straat gaan.
Er is bijzonder veel leegstand en veel zwerfvuil op straat.

De waarde van het huis is lager dan de woz waarde en ongeveer 100 000 euro lager dan exact hetzelfde huis in een gemeente als Arnhem.

Terribli locus est.

Mijn vraag is, zoeken jullie nog een leuk kantoor??

M

[Geplaatst door: Elke]

Willem schreef: "Door iedereen maar lukraak van racisme te beschuldigen wordt de term steeds verder uitgehold. .... En een scheldwoord groeit op die manier inderdaad uit tot een soort geuzennaam."

Net zoals incorrect.
En "islambasher" gaat ook al flink die kant op.

[Geplaatst door: Bernadette de Wit]

Michiel, wat een vreselijk verhaal.
Je bent een van de velen, ben ik bang.
Maar wat doe je eraan? Je lijdt nu financieel schade, je vermogen wordt aangetast.
Zou er niet een advocaat te vinden zijn die de gemeente kan dwingen tot schadevergoeding?

[Geplaatst door: michelv]

@deWit

Planschade is de enige mogelijkheid
en dat is een verschrikkelijke weg. Dit is alleen mogelijk tov die ex heroine hoertjes want voor dat pand is een bestemmingswijziging geweest. Vind ik trouwens het minst erge die opvang. De gemiddelde Nederlander wordt al gek van één van die zaken in de buurt. De gemeente had gewoon uit haar zelf een schadevergoeding moeten betalen maar ze zijn er van uitgegaan dat er sowieso alleen maar huurders omheen woonden. Het meest stuitende is wel die Vogelaar die in een volksbuurt gaat slapen alsof het een godvergeten leprozenkolonie is. Dan wordt je wakker, in je bed, in je onverkoopbare huis en je ziet op het ochtend journaal dat Vogelaar in een 'kansarme' buurt heeft geslapen. Mensen die dat nog slikken en die dan nog op zo'n partij gaan stemmen, daar valt zelfs geen zee mee te bezeilen.

[Geplaatst door: johan gerber]

Het verhaal was me bekend, maar het blijft schokkend. De combinatie islam en socialisme lijkt me steeds meer op de doodstraf met een inspuiting, eerste dosis om te verdoven, tweede om te doden...
Je kan tegenwoordig geen onnozele TV uitzending bedenken in Vlaanderen of er doen politiekers mee, ook in carnavalplunjetoestanden, en niet de minste , ex vice premier vande lanotte, lijkt er een bijberoep van te maken, maar ook Leterme, de gedoodverfde nieuwe premier van België...
moeten die eigenlijk nog bijklusen of wat ???

[Geplaatst door: Bernadette de Wit]

Het gevolg van de techniek die de alliantie van multiculturele overheid + niet-westerse immigranten en hun woordvoerders loslaat op de bevolking, zou je kunnen vergelijken met het Stockholmsyndroom van gegijzelde mensen.

Die nemen het gezichtspunt van de gijzelaar (het woord gijzelnemer vind ik niet mooi) over, er is maar 1 bron van informatie en dat is die van de gijzelaar, rationeel oordelen wordt uitgeschakeld.
De gegijzelden gaan hun plaaggeesten verdedigen en ontkennen hun situatie. Het wordt een symbiose en de gegijzelde kan er niet meer aan ontsnappen.

Anders dan gegijzelden, kunnen de burgers in het multiculturele paradijs wel ergens anders gaan wonen, maar anders gaan denken, mogen ze niet, want dan worden ze extreemrechts genoemd en dat komt neer op sociale uitsluiting.
Nog een verschil is dat er geen reddingsteam van buitenaf is dat onderhandelt met de gijzelaars, want de overheid zit er zelf in. De daders worden ook niet gestraft.

Marij Uijt den Bogaard heeft dit naargeestige spelletje doorgeprikt en daarom moest haar kop rollen.

[Geplaatst door: johan gerber]

zinnige bedenkingen van Bernadette de Wit
zit veel waarheid in

[Geplaatst door: TnT]

@Willem: "Door iedereen maar lukraak van racisme te beschuldigen wordt de term steeds verder uitgehold".
Het racisme is een (het) begrip, een (het) predikaat zonder oorzakelijke dekking.
Nog erger: het racisme is een stapelbegrip, “gebaseerd” op weer een ander begrip, “het ras”.
Wilders zou een een motie moeten indienen tegen het stapelen van begrippen.

[Geplaatst door: Rick]

Grappig dat je tegenwoordig bijna iedere stad in Nederland kan invullen in het relaas van Marij Uijt den Bogaard. Alhoewel, grappig. Bijtend zuur, komt beter in de buurt.

[Geplaatst door: Benedictus]

Om het onderstaande artikel is gevraagd, dus leek het mij, ook daarom, zinvol om het plaatsen.

Een verstikkend pact
24 maart 2007 (pagina 25)
Janny Groenen Annieke Kranenberg

Het Vlaams Belang, het vroegere Vlaams Blok, wordt in België nog steeds uitgesloten. Het cordon sanitaire werkt averechts, ervaren welzijnswerkers. Wie problemen met radicaliserende moslimjongeren signaleert, wordt al snel gerekend tot het kamp van het Vlaams Belang. Door Janny Groen en Annieke Kranenberg

(foto)
De migrantenwijk Borgerhout in Antwerpen. De personen op de foto komen niet in het verhaal voor.

'Het Vlaams Belang bezondigt zich aan cultureel en religieus racisme' ‘Er is geen enkele Vlaamse partij die niet Vlaams-nationalistisch is. Maar het Vlaams Belang (VB) is anders, anti-democratisch, fascistisch zelfs, en dus sluiten andere partijen terecht samenwerking uit.’ Ico Maly, mediawatcher bij de interculturele organisatie Kif kif wijst op het failliet van de officiële term ‘cordon sanitaire’. ‘Gedurende de jaren negentig heeft het Vlaams Blok de betekenis van het cordon geherdefinieerd als een anti-democratische maatregel. Zo kon het Vlaams Blok zijn geliefkoosde slachtofferrol spelen’, zegt hij ‘Het cordon is dan het bewijs dat iedereen tegen hen is. Terwijl het niet meer is dan dat politici terecht stellen dat zij niet samen kunnen regeren met een ondemocratische partij.’

Het liberale raadslid Sami Souguir (VLD) uit Gent, die een Tunesische achtergrond heeft, steunt het cordon sanitaire ‘volmondig’. ‘Als liberaal omarm ik humanistische waarden en ben ik voor de gelijkwaardigheid van ieder mens.’ Met een partij die uitgaat van de gedachte ‘eigen volk eerst’ kan Souguir onmogelijk samenwerken.

Ook politicoloog Sami Zemni van de universiteit Gent noemt het Vlaams Belang ‘puur fascistisch’ en steunt het cordon. ‘De partij heeft 25 procent van de stemmen, vijf procent daarvan is Vlaams-nationalistisch, 20 procent is anti-islam.’ De partij bezondigt zich volgens hem aan ‘cultureel en religieus racisme’. Met racisten, zegt hij, sluit je geen enkele deal.

In 1989 werd door alle andere Vlaamse partijen voor het eerst een cordon sanitaire ingesteld tegen het Vlaams Blok, de voorloper van het Vlaams Belang. Dit gebeurde nadat het Vlaams Blok bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen 17 procent van de stemmen had gehaald. Deze maatregel hield slechts enkele weken stand. Pas nadat het Vlaams Blok bij de parlementsverkiezingen van november 1991 nationaal was doorgebroken, werd opnieuw gelobbyd voor een cordon. Op 19 november 1992 keurden alle Vlaamse partijen in de Vlaamse Raad een resolutie goed waarin het zogenaamde 70-puntenplan over immigratie van het Vlaams Blok scherp werd veroordeeld. Het plan was strijdig met de Europese Verklaring van de Rechten van de Mens, oordeelden de partijen.

De officiële resolutie houdt in dat Vlaamse partijen in geen geval bestuursakkoorden afsluiten of politieke afspraken maken met het Vlaams Blok. Het cordon werd herbevestigd in het Charter voor de Democratie na de gemeenteraadsverkiezingen in 2000.

Onomstreden is het cordon niet. Regelmatig laaien discussies op over het ondemocratische gehalte van het ‘uitsluitingsakkoord’. Sommige politieke analisten, onder wie Derk Jan Eppink (medewerker van voormalig Eurocommissaris Frits Bolkestein), menen dat juist vanwege het cordon het Vlaams Blok enorm kon groeien.

In november 2004 werd het Vlaams Blok veroordeeld wegens racisme. De partij hief zich op en vormde zich om tot het Vlaams Belang (VB). De andere Vlaamse partijen hebben het cordon sanitaire daarna niet opnieuw schriftelijk bevestigd. Maar in de praktijk houdt die afspraak nog altijd stand.

Wilders Van een cordon sanitaire tegen de Partij voor Vrijheid kan geen sprake zijn, vinden de politieke partijen in Nederland. Maar zij worstelen zichtbaar met de vraag hoe om te gaan Geert Wilders. In België hebben politieke partijen sinds 1992 een pact gesloten, het cordon sanitaire, tegen het Vlaams Belang (voormalig het Vlaams Blok).

De politiek, beleidsmakers en academici zijn over het algemeen tevreden over de werking van het cordon. Met racisten kunnen democratische partijen nooit samenwerken, stellen zij. Anderen vinden dat te verkrampt wordt omgegaan met het Vlaams Belang. Dat problemen waarmee burgers worstelen in de multiculturele wijken, nauwelijks meer besproken worden. Zoals de groei van de radicale islam. Degenen die het cordon sanitaire omarmen komen zelf niet in die wijken. ‘Ze weten niet wat daar leeft’, zegt een welzijnswerkster.

Wilders wil niet met het Vlaams Belang worden vergeleken. Maar Filip Dewinter lijkt zich door de PVV te laten inspireren. Hij vroeg alle betrokken Belgische politici afstand te doen van hun tweede paspoort.

‘Nu ben ik hier in de minderheid en ervaar ik een beetje hoe dat voelt.’ De moeder van de tot de islam bekeerde Nawal, een ‘cultuur-katholiek’ uit het Belgische Sint Niklaas, grijpt de microfoon.
Op een zondagmiddag in maart zit de tweede verdieping van de Imam Bukhari-moskee in Antwerpen volgepakt met moslima’s. Met een mengeling van liefde en bezorgdheid vertelt Nawals moeder over haar dochter, die vroeger Neele heette. Ze was 16 toen ze de islam ontdekte. Ze ging geleidelijk aan een hoofddoek dragen, werd vegetarisch, studeerde in Egypte en trouwde met Mohammed.

Nawal (26) woont met haar streng islamitische Egyptische man tijdelijk bij haar ouders en dat is, bekent de moeder, best lastig. ‘Nawal mag niet in een omgeving zijn waar alcohol wordt geschonken. Kom daar maar eens om in Vlaanderen.’ De moeder verzucht dat ze nooit meer met haar dochter op een terrasje kan zitten. Dat ze niet gezamenlijk kunnen eten als de andere gezinsleden, zoals normaal is in Vlaanderen, daar graag een pilsje of een glas wijn bij drinken. Op familiefeesten ontbreekt Nawal. ‘Mijn familie zegt: wij gaan de alcohol voor haar niet laten staan.’ Spijtig concludeert de moeder dat Nawal met haar strenge gedragsregels ‘afstand schept’.

‘We komen er niet uit en kunnen geen oplossing vinden. Soms vraag ik of Nawal en Mohammed later komen. Dan kunnen ze nog koffie met gebak krijgen.’ Moeilijk vindt ze ook dat familie-uitjes niet meer mogelijk zijn. ‘In Nawals wereld zijn, net als hier vandaag, mannen en vrouwen strikt gescheiden. Wij deden vroeger veel samen.’

Nawals moeder vertelt haar verhaal op de door de stichtingen De Koepel en Al Minara-zusters georganiseerde ‘eerste bekeerlingendag’ in België. Zo’n zeshonderd, merendeels jonge, vrouwen en 250 jongemannen zijn op de bijeenkomst afgekomen. Onder hen bevinden zich ook veel (niet-bekeerde) islamieten. Vijf mannen en 22 vrouwen (onder wie een Nederlands meisje van 9 jaar) worden tot de islam bekeerd. Steeds wanneer een vrouw naar voren stapt om haar getuigenis af te leggen, begint de zaal enthousiast te applaudisseren. ‘Zo mooi, zoveel nieuwe zusters erbij, ondanks de enorme aanhang van het Vlaams Belang en ondanks al dat negativisme over de islam’, fluistert een Belgisch-Marokkaanse.

Applaus Een groepje in ghimaar (halflange hoofddoeken) gehulde moslima’s uit Nederland vindt dat klappen ‘onverdraaglijk’. ‘In het applaus schuilt shaitan (de duivel). Klappen mag niet van de islam. Dat is een soort aanbidding en je mag buiten Allah niemand aanbidden.’ Een van de organisatoren, de bekeerde Khadisja uit Gent, wordt streng toegesproken. Khadisja (41) pakt de microfoon en verzoekt aarzelend niet meer te applaudisseren.

Ze vond het een moeilijk moment, vertelt Khadisja. ‘In de islam moet je anderen aansporen het goede te doen, maar het is niet aan ons de ander iets op te leggen.’ Toch ziet ze het voorval niet als een capitulatie voor het kleine groepje strenge moslima’s. ‘Ik respecteer de personen die het vroegen.’

Op microniveau voltrekt zich in de Imam Bukhari-moskee wat zich, stilletjes, op grotere schaal afspeelt in de Vlaamse samenleving. Ongemakkelijke confrontaties doen zich voor tussen enerzijds de Vlaamse autochtonen en gematigde moslims en anderzijds een groeiende groep onwrikbare fundamentalistische jongeren.

Zoals de felle moslima’s in de moskee hun gematigde zusters van het applaudisseren probeerden af te houden, zo trachtten fundamentalistische jongeren in december 2006 moslims de voet dwars te zetten die een Marokkaans concert in het Antwerpse theatercomplex Roma wilden bezoeken. Tickets werden verscheurd en muziekliefhebbers werd toegebeten dat muziek ‘onrein’ is, in strijd met de regels van de islam.

Af en toe komen dergelijke botsingen aan de oppervlakte. Als islamitische jongeren tijdens een multicultureel uitje – tot frustratie van autochtone deelnemers – een bus dwingen om te rijden en te stoppen bij een moskee, omdat het tijd is voor gebed. Of als geëist wordt dat moslima’s tijdens hun van mannen gescheiden zwemuurtje met hoofddoek en legging gekleed te water kunnen. Als dat, niet wordt toegestaan, wordt heibel gemaakt door de fundamentalistische moslims: ‘Dit is discriminatie, onze vrijheid van godsdienst wordt aangetast.’

Dergelijke confrontaties spelen zich veelal in stilte af in de multiculturele wijken van Brussel en van de Vlaamse grote steden. Stevige debatten over de groeiende radicalisering van moslimjongeren worden nauwelijks gevoerd, uit angst het Vlaams Belang in de kaart te spelen.

Taboe-onderwerp In dat opzicht werkt het cordon sanitaire verstikkend, vinden sommigen. Een taboe-onderwerp is islamitische radicalisering niet, maar het probleem wordt met fluwelen handschoenen aangepakt.

‘Ik ben mijn baan, mijn reputatie en mijn inkomen kwijt. Alleen omdat ik niet wens te zwijgen over de radicalisering’, zegt Marij Uijt den Bogaard, een welzijnswerkster uit de Antwerpse wijk Berchem. In haar rapportages waarschuwde ze geregeld voor de acties van fundamentalistische jongeren. Ze werd ervan beschuldigd ‘Vlaams Belang-teksten’ te verspreiden, bleef koppig waarschuwen voor de fundamentalisten – met name voor de organisatie Jongeren voor Islam (JvI) – en werd uiteindelijk, in juli 2006, op staande voet ontslagen.

Uit haar dossier blijkt dat ze van januari 2003 tot juni 2006 in Berchem heeft gewerkt aan de opdracht ‘het samenleven van mensen van verschillende origine te bevorderen’. Ze was lid van de (linkse) politieke partij SP.a en bezocht buurthuizen, politiebureaus, moskeeën en theehuizen. Ze was ook buiten kantooruren in het veld te vinden, want, schrijft ze in een van haar verslagen: ‘Ik vond dat je, om te weten wat die multiculturele samenleving nu echt betekent, ook gewoon naar al die plaatsen moest gaan waar Turkse en Marokkaanse Antwerpenaren zitten die vaak gespreksonderwerp zijn van beleidstafel tot de toog op de hoek.’ Academici en beleidsvoerders komen nooit in de wijken, ze weten absoluut niet wat daar leeft, benadrukt ze.

Met een bus vol moslims trok Uijt den Bogaard naar de Amsterdamse Bijlmermeer om de diversiteit in Nederland te bekijken. Ze organiseerde een ‘drugsbus’, die de wijk introk en de drugsproblematiek bespreekbaar trachtte te maken en immigrantenouders te laten zien wat hulpverlening kon betekenen voor hun verslaafde of dealende kinderen. Met veel organisaties kon ze goed samenwerken, zegt ze. Ook met de conservatieve Milli Görüs.

Debatavonden Voorzitter Mustafa Akbas van de Turkse vereniging MEVA geeft in de brief, die hij aan haar bazen stuurt na haar ontslag, hoog op over Uijt den Bogaard. Ze organiseerde menig ‘debat- en infoavond over onderwerpen als spijbelen, straatoverlast, werkgelegenheid, media in Turkse moskeeverenigingen’. Akbas in zijn brief: ‘Dit soort activiteiten zijn ten zeerste bevorderend voor de dialoog en verstandhouding onder de gemeenschappen in Berchem en zijn, naar mijn bescheiden mening, onontbeerlijk voor onze samenleving.’

In haar woning in Berchem verzucht Uijt den Bogaard dat ze absoluut niet xenofobisch of islamofobisch is. Wel maakt ze zich grote zorgen over de groeiende radicalisering en de collectieve neiging daarover te zwijgen uit vrees te worden gestopt in het kamp van de ‘mestkevers’, zoals aanhangers van het Vlaams Belang worden genoemd. Wat haar betreft werkt het cordon sanitaire niet, omdat het daardoor vrijwel onmogelijk is om problemen in de multiculturele samenleving op een nuchtere wijze te bespreken.

Zij werd in haar werk steeds weer geconfronteerd met ‘apathie vanuit het allochtone, traditionele verenigingsleven, sombere en verontrustende berichten over veel voorkomend huiselijk geweld bij Turkse en Marokkaanse gezinnen en de toenemende macht van de door mecenassen gesponsorde verenigingen die de zuivere islam uitdragen’. En, zegt ze, met ‘provocerend gedrag van Jongeren voor Islam.’

Twee bronnen uit het Antwerpse ambtelijke circuit bevestigen Uit den Bogaards relaas. Uit vrees eveneens hun baan te verliezen of op een hoop te worden gegooid met het Vlaams Belang, willen ze niet met naam in de krant. Ook zij richten hun pijlen op de stroming die de ‘zuivere’ islam zegt uit te dragen en gematigde moslims onder druk zet.

De roep om meer activiteiten voor migrantenjongeren steunen ze. Maar, zeggen ze, een buurthuis moet multicultureel zijn, toegankelijk voor iedereen. Als een ‘islamitisch buurthuis’ wordt geëist, waar geen alcohol mag worden geschonken en de activiteiten van meisjes en jongens moeten worden gescheiden, kan geen sprake zijn van subsidie. Frustrerend is dat de overheid vervolgens wordt neergezet als ‘discriminerend’, ‘geen respect tonend voor de islam’.

De conclusie van Uijt den Bogaard en de anonieme critici: ‘Bij aanhangers van de zuivere islam gaat hun moslimidentiteit altijd boven deelname aan een gemengde samenleving. Ze isoleren zichzelf, maar roepen luidkeels dat ze gediscrimineerd worden.’

Wanhopig stelt Uijt den Bogaard dat haar zaak alleen wordt opgepakt door Filip Dewinter. Ze stuurde een stroom brieven naar allerlei respectabele politici. Achter de schermen gaven sommigen haar op punten gelijk, maar publiekelijk is ze een paria geworden. De laatste maanden draagt ze haar boodschap uit op websites die anti-islam zijn, of tegen extreem-rechts aanleunen. Uijt den Boogaard: ‘Ik word verder doodgezwegen. Ik kan niet kieskeurig zijn.’

Dat de islamitische radicalisering ook in België de kop op steekt, zoals Uijt den Bogaard waarschuwt, zal Brice de Ruyver, criminoloog en veiligheidsadviseur van premier Guy Verhofstadt, niet ontkennen. ‘Ik zie zaken voorbijkomen waarvan ik moet slikken. Ik hoop dat onze diensten alle keren op tijd kunnen ingrijpen.’ Maar dergelijke zaken worden in België bewust ‘low profile’ gehouden, zegt De Ruyver.

In België is, evenals in Nederland en in de rest van de westerse wereld, sinds 11 september 2001 het debat over de islam heftig gepolariseerd. De Ruyver: ‘Het is heel goedkoop om onrust te zaaien en overdreven te focussen op dergelijke fenomenen, de kwantiteit en de impact te overschatten. Ik denk dat je over die zaken beter geen grote verhalen kunt ophangen.’

Behoedzaamheid is geboden, omdat, benadrukt De Ruyver, de democratische rechtsstaat uiterst kwetsbaar is voor radicaliseringsprocessen.

[Zie verder pagina 26]

Duiding en nuance ontbreken in het debat

[vervolg van pagina 25]

‘De vrijheid van meningsuiting is een groot recht. Ongebreidelde vrijheid van meningsuiting raakt de achilleshiel van onze samenleving. Les extrêmes se touchent Het gedachtengoed van het Vlaams Belang is op onderdelen even radicaal als het moslimextremisme. Beide bewegingen zijn eendimensionaal en erop uit andersdenkenden te elimineren. Omgaan met die processen is een heel moeilijke oefening, de grootste uitdaging van onze democratie.’ Die analyse legitimeert volgens hem de instelling van het cordon sanitaire en de officiële lauwe reactie op de islamitische radicalisering.

Het beeld dat Uijt den Bogaard schetst van een verkrampte samenleving, waarin kritiek op de uitwassen van de islam niet meer mogelijk is uit vrees het Vlaams Belang de wind in de zeilen te blazen, vindt De Ruyver ‘veel te scherp gesteld’. Volgens hem is in België alles bespreekbaar, maar komt het bij de islam vooral aan op het hanteren van nuances. ‘We geven wel duiding, maar we waken voor overreactie. Daarmee bereik je alleen maar dat je mensen angstig maakt, dan zit je zo op het discours van het Vlaams Belang.’

De Ruyver vindt wel dat kordaat moet worden opgetreden tegen opdringerige salafisten, zoals bij het Roma-muziektheater. ‘De totalitairen weten heel goed hoe ze die groep gematigden moeten attaqueren. Het is onze plicht de gematigde moslims af te schermen.’

Duiding en nuance zijn geboden, maar ontbreken in het Vlaamse debat. Daar zijn onderzoeker Sami Zemni van de Universiteit Gent en mediawatcher Ico Maly van de interculturele organisatie Kif kif het over eens. Maly (antropoloog) zocht zes maanden naar empirische gegevens over de islamitische radicalisering in België, maar vond ‘bijna niets’. Maly: ‘Dat is zeer problematisch. In een gepolariseerde samenleving is het noodzakelijk te weten waarover we spreken als we het hebben over radicalisering. Wie googelt op internet komt vooral de koppeling radicalisering en islam tegen. Maar welke definitie hanteren we en hoe groot is het probleem? Hebben we het over een orthodoxe levensstijl, die mij persoonlijk niet ligt, maar die ik niet gevaarlijk acht, of over een destabiliserende vorm van politieke islam?’

De nuancerende kennis blijft steken in het academische circuit. Zemni, auteur van het in november verschenen onderzoek ‘Politieke islam, 11/9 en jihad’ ziet een bijna geïnstitutionaliseerd wantrouwen bij Berberse Marokkanen (de meerderheid van de Marokkaanse migranten in België en Nederland), het zoeken van migrantenjongeren naar een eigen levensstijl, de koppeling van islamitische orthodoxie en anti-imperialisme in sommige groepen en het ontbreken van de gematigde moslimstem in het gepolariseerde debat.

Irritant vindt Zemni, die Tunesische wortels heeft, dat sinds 11/9 in het politieke debat iedereen een mening heeft over de islam. Hij heeft vijftien jaar van zijn leven geïnvesteerd in studie, en is met zijn rugzakje naar Egypte getrokken om de Moslimbroeders te bezoeken. ‘Maar mijn mening weegt niet op tegen degenen die een half boek hebben gelezen.’

Dolgraag wil hij de islamitische radicalisering in België onderzoeken om het meningencircus meer houvast te bieden, maar het onderzoeksvoorstel dat hij met zijn collega Rik Coolsaet indiende, is afgewezen. Ico Maly heeft wel een vermoeden waarom. ‘De resultaten van een dergelijk onderzoek liggen politiek zeer gevoelig.’

Dat het islamdebat met kennis van zaken moet worden gevoerd, daar zijn de meesten het over eens. De vraag is hoe? In dat licht wordt ook met interesse naar Nederland gekeken, waar taboes minder worden geschuwd in de discussie. De Ruyver vindt dat de Nederlandse politiek na de moord op Theo van Gogh ‘op drift is’. Politicoloog Zemni vindt Geert Wilders gevaarlijk, omdat die de islamofobie in Europa, net als het Vlaams Belang, versterkt. Zoals de uitspraak dat moslims, willen zij in Nederland leven, de helft uit de koran moeten scheuren. ‘Dat maakt moslims bang. Zeker als je de machtsverhoudingen in Europa bekijkt: de moslims worden de nieuwe joden.’

Ex-welzijnswerkster Uijt den Bogaard ziet een ander gevaar: ‘De wijze waarop wordt gereageerd op Wilders begint Vlaamse trekken te vertonen.’ De Nederlandse partijen zeggen dat ze geen cordon sanitaire hanteren, dat ze het debat met Wilders volop aangaan. ‘Maar de reacties zijn zo emotioneel en zitten zo vol walging, dat ook in Nederland wordt verzuimd nuchter te debatteren over de problemen die Wilders aankaart en die veel Nederlanders wel ervaren.’

Copyright: de Volkskrant

De JvI wilde telefonisch noch per e-mail commentaar geven. Bij het kantoor van de vereniging in Antwerpen deed niemand open.

[Geplaatst door: Lia]

"Maar dergelijke zaken worden in België bewust ‘low profile’ gehouden", zegt De Ruyver,veiligheidsadviseur van premier Guy Verhofstadt.
Ja ja, de zaken 'low profile' houden. We moeten bijvoorbeeld ook echt geen aandacht besteden aan onderstaand bericht. Daar worden de mensen alleen maar islamofoob van. Nee, laten we daarentegen Wilders eens lekker een potje gaan demoniseren.

"De Engelse politie moet steeds vaker jonge vrouwen beschermen, die door moslim studenten geslagen en door middel van geweld gedwongen worden zich tot de islam te bekeren.
Volgens het Hindu Forum zijn de slachtoffers overwegend hindoe en sikh studentes. Het zou tot nog toe gaan om enige honderden studentes. Ze worden mee uitgevraagd voor een afspraakje en vervolgens worden pogingen in het werk gesteld hen met geweld te bekeren.
De Britse politiechef Sir Ian Blair heeft het bericht officieel bevestigd"

http://nieuwreligieuspeil.net/taxonomy/term/6?page=1

[Geplaatst door: Bernadette de Wit]

Vanaf de 7de eeuw hebben de Mohammedanen dmv hun jihad de hindoecultuur met de helft teruggebracht (Pakistan, Afghanistan en Bangladesh hoorden vroeger bij het het Indiase, hindoeïstische continent).
Volgens Koenraad Elst (in zijn artikel Negationism in India) eiste de jihad 80 miljoen hindoeslachtoffers.
Miljoenen andere hindoes werden gedwongen bekeerd tot de islam.

Nog steeds haten de moslims de hindoes omdat het ze, anders dan bij de Zoroastrianen, niet gelukt is de hindoecultuur en die van de Sikhs te elimineren. De christenen in het Midden-Oosten hebben ze nog tot dhimmi's weten te degraderen, maar de hindoes hielden stand.

Die historische haat en frustratie zit achter het nieuwsbericht dat Lia hier aanhaalde. Dat krijg je als je moslimimmigratie toestaat op grote schaal in Europa.

De islam is veel gevaarlijker dan de meeste mensen zich realiseren. Het gaat heus niet alleen om de vrijheid van meningsuiting, het is ook meer dan haat tegen het Westen en de joden.
De hindoes moeten eraan geloven, zelfs als ze in Engeland wonen.

http://www.historyofjihad.org/india.html